ഹാ എൻ പിതാവേ നിൻ സ്നേഹം

ഹാ എൻ പിതാവേ നിൻ സ്നേഹം
ഹാ എത്ര ആഴം അഗാധം
ഹീനൻ എന്നെ നേടുവാൻ
കൈവിട്ടോ നിൻ സൂനുവെ

ഹാ എത്ര നഷ്ടം വൻ ഖേദം
മറച്ചു താതൻ തൻ മുഖം
ഏറെ സുതർ തേജസ്സേറാൻ
തകർത്തു തൻ തനുജനെ

തൂങ്ങുന്നാ ക്രൂശിൽ പ്രിയൻ
എൻ പാപംഭാരം ഏറ്റതാൽ
നിന്ദിക്കുന്നോർക്കിടയിൽ ഞാൻ
ഹാ കേൾപ്പൂ നീചമെൻ സ്വരം

എൻ പാപത്താൽ താൻ ക്രൂശേറി
സർവ്വം നിവൃത്തി ആവോളം
തൻ അന്ത്യ ശ്വാസമെൻ ജീവനായ്
തീർത്തവൻ എനിക്കായെല്ലാം

പ്രശംസിച്ചീടില്ലൊന്നിലും
ജ്ഞാനം ശക്തി ദാനത്തിൽ
പുകഴ്ച ഒന്നതിൽ മാത്രം
തൻ മൃത്യവിൽ ഉത്ഥാനത്തിൽ

തൻ മൃതിമൂലം വൻ നേട്ടം
എന്തിനേകി ഏഴയ്ക്കായ്
ഒന്നെൻ ഹൃത്തിൽ അറിയുന്നു
ആ മുറിവിനാൽ സ്വതന്ത്രൻ ഞാൻ