മനമെ സ്തുതിക്ക നീ ഉന്നത ദേവനെ

മനമെ സ്തുതിക നീ ഉന്നത ദേവനെ
തന്നുടെ മഹിമകൾ ഓർത്തു നിരന്തരം

വാക്കിനാളുവാം സർവ്വ ചരാചരം
നിന്നുടെ മഹിമകൾ വർണ്ണിക്കുമ്പോൾ നാഥാ
തൃക്കൈകളാലുളവാം ഞാനെങ്ങനെ
തൃപ്പാദം തന്നിൽ മൗനമാകും;

ആകാശ ഭൂമികളാകവെ ചമച്ചവൻ
ആയതിൻ നടുവിലായ് എനിക്കായ് തൂങ്ങി
കേണനിക്കായവൻ കേവലം പാപിപോൽ
കാരിരുമ്പാണിയിൽ കാരുണ്യനായകൻ;

ആരിലുമുന്നതൻ യേശുമഹേശൻ
ആണെനിക്കുന്നതൻ വിടുതലിന്നുദയം
ആ തിരുപ്രഭയതെൻ അന്ധത നീക്കിയെൻ
അന്തരേ വാഴുന്നെൻ ആത്മസഖിയവൻ;-

ചിന്തനം ചെയ്യുക അന്തരാത്മാവിനാൽ
നമ്മുടെ പ്രാണനു വലിയവ ചെയ്തവൻ
ആ തിരുസന്നിധൗ വീണു വണങ്ങിടാം
സർവ്വ മഹത്വവും ദൈവത്തിനേകിടാം;-